Posts for Science Category

सात मिनेटमा लगाइने क्यान्सर औषधि Tecentriq SC: भारतको आविष्कार कि विश्वव्यापी चिकित्सा प्रविधिको नयाँ रूप?

Health, Science - Mitharam - August 28, 2026

भारतमा सन् २०२६ मे १४ मा सार्वजनिक रूपमा बजारमा ल्याइएको Tecentriq® SC ले अहिले निकै चर्चा पाएको छ। कतिपय समाचार र सामाजिक सञ्जालमा यसलाई “भारतले बनाएको सात मिनेटमै क्यान्सरको उपचार गर्ने औषधि” भनेर प्रस्तुत गरिएको छ। तर वैज्ञानिक तथ्य अलि फरक र अझ रोचक छ। Tecentriq SC न त भारतमा आविष्कार भएको औषधि हो, न यसले सात मिनेटमा क्यान्सर निको पार्छ। सात मिनेट भनेको औषधि शरीरमा लगाउन लाग्ने समय हो। यो पुरानै प्रमाणित क्यान्सर रोग प्रतिरक्षा औषधि एटेजोलिजुम्याब (atezolizumab) लाई नयाँ तरिकाले छालामुनि दिन मिल्ने गरी विकास गरिएको संस्करण हो। भारतमा यसको औपचारिक सुरुवात Roche Pharma India ले गरेको हो।

१. Tecentriq वास्तवमा कहाँबाट आयो?

Tecentriq को मुख्य औषधीय पदार्थ एटेजोलिजुम्याब (atezolizumab) हो। यसको विकास अमेरिकी जैविक औषधि कम्पनी Genentech ले गरेको हो, जुन अहिले स्विट्जरल्यान्डको औषधि कम्पनी Roche Group अन्तर्गत पर्दछ। यसको प्रारम्भिक विकास क्रममा एटेजोलिजुम्याबलाई MPDL3280A भनेर चिनिन्थ्यो।

अमेरिकी खाद्य तथा औषधि प्रशासन (U.S. Food and Drug Administration, FDA) ले एटेजोलिजुम्याबलाई सन् २०१६ मेमा केही प्रकारको उन्नत मूत्राशय क्यान्सर (advanced urothelial carcinoma) का लागि पहिलो पटक स्वीकृति दिएको थियो। त्यही वर्ष अक्टोबरमा केही प्रकारको फैलिएको गैर-साना कोषीय फोक्सोको क्यान्सर (metastatic non-small cell lung cancer, NSCLC) का लागि पनि यसको स्वीकृति विस्तार भयो। त्यसैले औषधिको मूल विकास आजभन्दा करिब एक दशकअघिदेखि चलिरहेको हो।

यसैले “भारतले नयाँ क्यान्सर औषधि आविष्कार गर्‍यो” भन्नु सही होइन। भारतले यसलाई अहिले आफ्नो बजारमा उपलब्ध गराएको हो।

अझ स्पष्ट तथ्य के छ भने भारतमा बिक्री हुने Tecentriq SC को आधिकारिक उत्पादन विवरणअनुसार यसको निर्माण F. Hoffmann-La Roche Ltd., Kaiseraugst, Switzerland मा हुन्छ र भारतमा Roche Products (India) Pvt. Ltd. ले आयात तथा बजार व्यवस्थापन गर्छ। भारतका लागि यसको अनुमति नम्बर BIO/IMP/23/000092, मिति १५ सेप्टेम्बर २०२५ उल्लेख गरिएको छ।


२. त्यसो भए Tecentriq SC मा नयाँ कुरा के हो?

पुरानो Tecentriq नसामार्फत दिइने अन्तःशिरा सुई/घोल (intravenous infusion, IV) थियो। यसलाई सामान्यतया ३० देखि ६० मिनेटसम्म लगाएर नसाबाट दिनुपर्थ्यो।

नयाँ Tecentriq SC भने छालामुनि दिइने सुई (subcutaneous injection, SC) हो। यसको १५ मिलिलिटरको एउटा भायलमा १,८७५ मिलिग्राम एटेजोलिजुम्याब (atezolizumab) हुन्छ र करिब सात मिनेटमा तिघ्राको छालामुनि दिन सकिन्छ। भारतको आधिकारिक उत्पादन विवरणअनुसार निश्चित प्रयोगमा यो मात्रा प्रत्येक तीन हप्तामा एकपटक दिइन्छ।

अर्थात् पुरानो औषधि त्यागेर बिल्कुलै अर्को क्यान्सर नष्ट गर्ने पदार्थ बनाइएको होइन। मुख्य उपलब्धि भनेको प्रभावकारी ठूलो जैविक औषधिलाई छालामुनिबाट शरीरमा सोसिन सक्ने बनाउनु हो।


३. यति ठूलो औषधि छालामुनिबाट कसरी जान्छ?

यसको पछाडि अत्यन्त रोचक जैविक प्रविधि छ।

Tecentriq SC मा पुनःसंयोजित मानव हायलुरोनिडेज पीएच–२० (recombinant human hyaluronidase PH20, rHuPH20) नामक इन्जाइम मिसाइएको हुन्छ। भारतको आधिकारिक उत्पादन विवरणमा यसको मात्रा २,००० एकाइ प्रतिमिलिलिटर (2,000 U/mL) उल्लेख गरिएको छ।

यो प्रविधि अमेरिकी कम्पनी Halozyme Therapeutics को औषधि वितरण प्रविधि Enhanze® drug-delivery technology मा आधारित छ।

हाम्रो छालामुनिको ऊतकमा हायलुरोनान (hyaluronan) नामक पदार्थ हुन्छ, जसले ठूलो मात्राको औषधिलाई सजिलै फैलिन दिँदैन। rHuPH20 ले सीमित स्थान र सीमित समयका लागि त्यही हायलुरोनानलाई तोडेर ऊतकलाई बढी पारगम्य बनाउँछ। त्यसपछि एटेजोलिजुम्याब छालामुनि फैलिन र रगतमा सोसिन सजिलो हुन्छ। पछि शरीरले उक्त संरचना पुनःस्थापित गर्छ।

यो नै सात मिनेटको Tecentriq SC सम्भव बनाउने मूल प्राविधिक उपलब्धि हो।


४. यसले क्यान्सरलाई कसरी आक्रमण गर्छ?

Tecentriq सामान्य किमोथेरापी (chemotherapy) होइन। यो क्यान्सर रोग प्रतिरक्षा उपचार (cancer immunotherapy) हो।

यसमा रहेको एटेजोलिजुम्याब एउटा मानवीकृत एकक्लोनी प्रतिपिण्ड (humanised monoclonal antibody) हो। यसले प्रोग्राम्ड डेथ लिग्यान्ड–१ (Programmed Death-Ligand 1, PD-L1) नामक प्रोटिनलाई निशाना बनाउँछ।

सामान्य अवस्थामा हाम्रो रोग प्रतिरक्षा प्रणालीका टी-कोषिका (T-cells) ले असामान्य कोषिका पहिचान गरेर नष्ट गर्न सक्छन्। तर कतिपय क्यान्सर कोषिकाले आफ्नो सतहमा PD-L1 बढाएर टी-कोषिकामा रहेको PD-1 सँग जोडिन्छन्। यसले टी-कोषिकालाई क्यान्सरमाथि आक्रमण नगर्न “ब्रेक” लगाएको जस्तो बनाउँछ।

एटेजोलिजुम्याबले PD-L1 लाई रोक्छ। फलस्वरूप PD-L1 र PD-1 बीचको अवरोधकारी सङ्केत कमजोर हुन्छ र टी-कोषिकाले क्यान्सरविरुद्ध पुनः सक्रिय हुन सक्ने वातावरण तयार हुन्छ।

त्यसैले Tecentriq ले क्यान्सरलाई विष दिएर सीधै मार्नेभन्दा बिरामीकै रोग प्रतिरक्षा प्रणालीलाई क्यान्सरविरुद्ध पुनः सक्रिय बनाउन सहयोग गर्छ।


५. नयाँ SC संस्करण साँच्चिकै पुरानो IV जत्तिकै प्रभावकारी छ?

यस प्रश्नको उत्तर खोज्न Roche ले IMscin001 नामको बहुकेन्द्रित, अन्तर्राष्ट्रिय, अनियमितीकृत अध्ययन (multicentre international randomised study) सञ्चालन गरेको थियो।

यसको तेस्रो चरण (Phase III) मा ३७१ जना बिरामी सहभागी थिए। उनीहरूलाई प्रत्येक तीन हप्तामा या त:

Tecentriq SC 1,875 mg, वा
Tecentriq IV 1,200 mg

दिइएको थियो।

अध्ययनले SC बाट दिइएको एटेजोलिजुम्याबको शरीरमा उपलब्धता (pharmacokinetic exposure) IV बाट दिइएको औषधिभन्दा न्यून नभएको (non-inferior) देखायो। रोग नियन्त्रण, प्रतिक्रिया तथा सुरक्षाको नतिजा पनि IV संस्करणसँग मिल्दोजुल्दो रहेको Roche तथा नियामक निकायहरूले बताएका छन्।

त्यसपछि गरिएको IMscin002 अध्ययनमा १७९ बिरामी सहभागी थिए। आफ्नो रोजाइ व्यक्त गर्न सक्ने बिरामीमध्ये ७०.७ प्रतिशतले छालामुनि दिइने SC संस्करणलाई IV भन्दा बढी रुचाए। उपचार जारी राख्ने चरणमा करिब ७९ प्रतिशतले SC नै रोजेका थिए।

मानिसलाई अस्पतालको कुर्सीमा घण्टौँ राख्नु पर्दैन भन्ने आविष्कार पनि चिकित्सा विज्ञानको उपलब्धि नै हो। रोगीलाई अस्पतालमा बसिरहनु नै उपचारको अनिवार्य संस्कार बनाउनु आवश्यक थिएन, आखिर।


६. विश्वमा कहिलेदेखि स्वीकृत भयो?

Tecentriq SC को यात्रा भारतबाट सुरु भएको होइन।

जनवरी २०२४: युरोपेली आयोग (European Commission) ले Tecentriq SC स्वीकृत गर्‍यो। यो युरोपेली सङ्घमा छालामुनिबाट दिइने पहिलो PD-(L)1 क्यान्सर रोग प्रतिरक्षा उपचार बन्यो।

सेप्टेम्बर २०२४: अमेरिकी खाद्य तथा औषधि प्रशासन (FDA) ले अमेरिकामा Tecentriq Hybreza नाममा एटेजोलिजुम्याब र हायलुरोनिडेजको छालामुनि दिइने संस्करण स्वीकृत गर्‍यो।

१५ सेप्टेम्बर २०२५: भारतका लागि Tecentriq SC आयात तथा बजार अनुमतिको मिति आधिकारिक उत्पादन विवरणमा उल्लेख छ।

१४ मे २०२६: Roche Pharma India ले भारतमा यसको औपचारिक बजार सुरुवात घोषणा गर्‍यो।

त्यसैले यसलाई विश्वव्यापी Roche/Halozyme प्रविधिको भारतमा प्रवेश भन्नु तथ्यगत रूपमा बढी सही हुन्छ।


७. भारतमा कुन क्यान्सरका लागि प्रयोग स्वीकृत छ?

भारतको हालको Tecentriq SC उत्पादन विवरणअनुसार यसको मुख्य स्वीकृत प्रयोग गैर-साना कोषीय फोक्सोको क्यान्सर (non-small cell lung cancer, NSCLC) का निश्चित बिरामीमा केन्द्रित छ।

यसमा पहिले उपचार गरिसकेपछि बढेको स्थानीय रूपमा उन्नत वा फैलिएको NSCLC, निश्चित उच्च PD-L1 अभिव्यक्ति (PD-L1 expression) भएका फैलिएका NSCLC का केही बिरामीमा पहिलो उपचारका रूपमा एकल औषधि (monotherapy), तथा शल्यक्रिया र प्लाटिनम-आधारित किमोथेरापीपछि निश्चित Stage II–IIIA NSCLC मा सहायक उपचार (adjuvant treatment) समावेश छन्।

त्यसैले “जुनसुकै क्यान्सर भए पनि Tecentriq SC लगाउन मिल्छ” भन्ने निष्कर्ष गम्भीर रूपमा गलत हुनेछ।


८. यसको मूल्य कति छ?

भारतमा Tecentriq SC १,८७५ mg/१५ mL को एउटा भायल को अधिकतम खुद्रा मूल्य (Maximum Retail Price, MRP) करिब भारतीय रुपैयाँ ३,७२,७४७, अर्थात् लगभग ₹३.७३ लाख प्रति मात्रा देखिन्छ। Roche का अधिकारीले भारतमा सार्वजनिक गरेको मूल्य पनि करिब ₹३.७ लाख प्रति भायल रहेको छ।

केही भारतीय औषधि विक्रेताले छुटपछि यसलाई करिब ₹२.९८ लाखदेखि ₹३.२९ लाख आसपास सूचीकृत गरेका छन्, तर वास्तविक अस्पताल मूल्य, सहायता कार्यक्रम, औषधि आपूर्ति र बिरामीअनुसार खर्च फरक हुन सक्छ।

भारतीय अधिकतम खुद्रा मूल्यलाई हालको विनिमय दरमा मात्र नेपाली रुपैयाँमा बदल्दा लगभग रु ५.९५ लाख पर्छ। यो नेपालमा Tecentriq SC को आधिकारिक बिvक्री मूल्य होइन। नेपालमा आयात शुल्क, अस्पताल शुल्क तथा आपूर्ति अवस्थाका कारण वास्तविक खर्च फरक हुन सक्छ। हाल नेपालका लागि विश्वसनीय सार्वजनिक स्रोतमा Tecentriq SC को आधिकारिक खुद्रा मूल्य पुष्टि गर्न सकिनँ।

औषधि भारतको उत्पादन विवरणअनुसार सामान्यतः प्रत्येक तीन हप्तामा दिइने भएकाले लामो उपचारक्रमको कुल खर्च निकै ठूलो हुन सक्छ। उपचार अवधि क्यान्सरको अवस्था, उपचारको उद्देश्य, प्रतिक्रिया र प्रतिकूल असरमा निर्भर गर्छ। त्यसैले एउटै निश्चित “पूर्ण कोर्सको मूल्य” भन्न मिल्दैन।


९. के यसका गम्भीर असर पनि हुन सक्छन्?

छन्। “किमोथेरापी होइन” भन्नुको अर्थ “साइड इफेक्ट हुँदैन” भन्ने होइन।

रोग प्रतिरक्षा प्रणालीलाई सक्रिय पार्ने क्रममा यसले स्वस्थ अङ्गमाथि पनि आक्रमण गराउन सक्छ। यसलाई रोग प्रतिरक्षा-सम्बन्धित प्रतिकूल असर (immune-mediated adverse reaction) भनिन्छ।

फोक्सो सुन्निने न्युमोनाइटिस (pneumonitis), कलेजो सुन्निने हेपाटाइटिस (hepatitis), आन्द्रा सुन्निने कोलाइटिस (colitis), थाइराइड वा अन्य हर्मोन ग्रन्थिका समस्या (endocrinopathies), मिर्गौलाको सूजन (nephritis) र दुर्लभ अवस्थामा मुटुको मांसपेशी सुन्निने मायोकार्डाइटिस (myocarditis) लगायत गम्भीर समस्या हुन सक्छन्।

यसैले यो क्यान्सर विशेषज्ञ (oncologist) को प्रत्यक्ष निगरानीमा मात्र प्रयोग गरिनुपर्ने औषधि हो। भारतको उत्पादन विवरणमा समेत दर्तावाला क्यान्सर विशेषज्ञको चिकित्सकीय पर्चाबिना बिक्री गर्न नहुने स्पष्ट चेतावनी छ।


निष्कर्ष

Tecentriq SC क्यान्सर उपचारमा महत्त्वपूर्ण प्रगति हो, तर “भारतले बनाएको सात मिनेटमा क्यान्सर निको पार्ने औषधि” होइन।

यसको वास्तविक कथा अझ वैज्ञानिक छ। अमेरिकी Genentech/Roche बाट विकास भएको एटेजोलिजुम्याबलाई स्विट्जरल्यान्डको Roche र अमेरिकी Halozyme को rHuPH20/Enhanze प्रविधि प्रयोग गरी छालामुनिबाट दिन मिल्ने बनाइएको हो। विश्वका विभिन्न नियामक निकायबाट स्वीकृति पाएपछि Roche ले सन् २०२६ मा यसलाई भारतमा उपलब्ध गराएको हो।

यसको सबैभन्दा ठूलो उपलब्धि क्यान्सर सात मिनेटमा निको पार्नु होइन, पहिले ३०–६० मिनेट वा बढी समय लाग्ने रोग प्रतिरक्षा उपचारलाई करिब सात मिनेटमै दिन सक्नु हो। वैज्ञानिक परीक्षणले यसको शरीरमा उपलब्धता, प्रभावकारिता र सुरक्षा पुरानो IV Tecentriq सँग तुलनायोग्य रहेको देखाएको छ। तर यो अत्यन्त महँगो छ, सबै प्रकारका क्यान्सरका लागि होइन र सबै बिरामीले समान लाभ पाउँछन् भन्ने पनि छैन।

त्यसैले Tecentriq SC लाई “क्यान्सरको चमत्कारी उपचार” भन्दा “पहिलेदेखि प्रमाणित क्यान्सर रोग प्रतिरक्षा उपचारलाई छिटो, सुविधाजनक र कम अस्पताल-समयमा दिन सक्ने नयाँ औषधि वितरण प्रविधि” भनेर बुझ्नु वैज्ञानिक रूपमा सबैभन्दा सही हुन्छ।

Continue Reading

युरेनस र Voyager 2: ३ अर्ब किलोमिटर परको संसारसँग मानवताको अविस्मरणीय भेट

Science - Mitharam - August 10, 2026

सौर्यमण्डलको इतिहासमा केही क्षण यस्ता छन्, जहाँ एउटा सानो मानव-निर्मित यन्त्रले हाम्रो ज्ञानको सीमा नै बदलिदिएको छ। २४ जनवरी १९८६ त्यस्तै दिन थियो। पृथ्वीबाट वर्षौंअघि प्रक्षेपण गरिएको NASA को Voyager 2 युरेनसको नजिक पुग्यो! र, मानव इतिहासमा पहिलोपटक एउटा अन्तरिक्षयानले यस रहस्यमय नीलो ग्रहलाई नजिकबाट देख्यो। अझ आश्चर्यको कुरा, आजसम्म पनि युरेनसलाई नजिकबाट भ्रमण गर्ने अर्को कुनै अन्तरिक्षयान पुगेको छैन। 

१. आखिर युरेनस कस्तो ग्रह हो?

युरेनस सूर्यबाट सातौँ ग्रह हो र बृहस्पति तथा शनिपछि सौर्यमण्डलका विशाल ग्रहहरूको समूहमा पर्छ। तर वैज्ञानिकहरूले यसलाई Jupiter र Saturn जस्तो gas giant भन्दा ice giant भन्ने गर्छन्। यसको माथिल्लो वायुमण्डल मुख्यतः हाइड्रोजन र हिलियमबाट बनेको छ, साथै मिथेनको सानो मात्रा पनि पाइन्छ। यही मिथेनले रातो प्रकाशलाई सोसेर नीलो-हरियो प्रकाश बढी फर्काउने भएकाले युरेनस हामीलाई सुन्दर फिक्का नीलो देखिन्छ। 

युरेनस असाधारण रूपमा चिसो पनि छ। यसको वायुमण्डलका केही भागमा तापक्रम करिब 49 Kelvin अर्थात् -224°C सम्म पुग्न सक्छ। त्यहाँका हावाको गति करिब 900 km/h सम्म पुग्न सक्ने NASA को तथ्यांक छ। 

तर युरेनसको सबैभन्दा विचित्र विशेषता यसको ढल्किएको अवस्था हो। अन्य ग्रहहरू प्रायः लट्टूजस्तै केही हदसम्म ठाडो भएर घुम्छन्, तर युरेनस लगभग आफ्नो करवटमा पल्टिएर सूर्यको परिक्रमा गरिरहेको जस्तो देखिन्छ। यही कारण यसको ऋतु व्यवस्था पनि असाधारण छ।

२. Voyager 2 कसरी जन्मियो?

NASA ले Voyager 2 लाई 20 August 1977 मा प्रक्षेपण गरेको थियो। यसको जुम्ल्याहा Voyager 1 केही दिनपछि, 5 September 1977 मा प्रक्षेपित भयो। नामले Voyager 1 पहिले जस्तो लागे पनि Voyager 2 नै पहिले उडेको थियो। 

त्यसबेला वैज्ञानिकहरूलाई एउटा दुर्लभ खगोलीय अवसर उपलब्ध थियो। बाहिरी ग्रहहरूको अनुकूल अवस्थाका कारण एउटा अन्तरिक्षयानले एक ग्रहको गुरुत्वाकर्षण प्रयोग गरेर अर्को ग्रहसम्म पुग्न सक्थ्यो। यही gravity-assist प्रविधिले Voyager 2 लाई क्रमशः बृहस्पति, शनि, युरेनस र अन्ततः नेप्च्युनसम्म पुर्‍यायो। Voyager 2 आजसम्म चारवटै विशाल बाहिरी ग्रहलाई नजिकबाट अध्ययन गर्ने एकमात्र अन्तरिक्षयान हो। 

३. पृथ्वीबाट युरेनससम्म नौ वर्षको यात्रा:

Voyager 2 ले 1977 मा पृथ्वी छोडेपछि सीधा युरेनसतर्फ गएको थिएन। पहिले यसले Jupiter र Saturn को अध्ययन गर्‍यो र ती ग्रहहरूको गुरुत्वाकर्षणबाट गति तथा दिशा परिवर्तन गर्दै बाहिरी सौर्यमण्डलतर्फ अघि बढ्यो।

अन्ततः 24 January 1986 मा 17:59 UT मा Voyager 2 युरेनसको सबैभन्दा नजिक पुग्यो। त्यतिबेला अन्तरिक्षयान युरेनसको बादलको माथिल्लो सतहबाट करिब 81,500 किलोमिटर मात्र टाढा थियो। 

कल्पना गर्नुहोस्, पृथ्वीमा बनेको एउटा यन्त्र अरबौँ किलोमिटर टाढा पुगेको छ, त्यहाँबाट फोटो र वैज्ञानिक मापन लिइरहेको छ र रेडियो तरङ्गमार्फत ती जानकारी पृथ्वीमा पठाइरहेको छ।

यही एउटा flyby ले मानवजातिको युरेनसबारेको ज्ञान मौलिक रूपमा परिवर्तन गरिदियो।

४. Voyager 2 ले युरेनसमा के पत्ता लगायो?

१० वटा नयाँ चन्द्रमा:

Voyager 2 ले युरेनसको भ्रमणका क्रममा १० वटा नयाँ चन्द्रमा पहिचान गर्‍यो। तीमध्ये Puck, Portia, Juliet, Cressida, Rosalind, Belinda, Desdemona, Cordelia, Ophelia र Bianca जस्ता नाम पछि दिइए। 

आज हामी युरेनसको चन्द्रमाको संसार धेरै जटिल भएको जान्दछौँ, तर त्यसबेला Voyager 2 का तस्बिरहरूले एउटा नयाँ संसारको ढोका खोलेका थिए।

दुई नयाँ रिङ:

Saturn मात्र रिङ भएको ग्रह होइन। युरेनसको पनि अँध्यारो र साँघुरो रिङ प्रणाली छ। Voyager 2 ले पहिले थाहा भएका रिङहरूका अतिरिक्त दुई नयाँ रिङ पहिचान गर्‍यो। 

युरेनसका रिङहरू Saturn का चम्किला रिङजति सजिलै देखिँदैनन्। तिनीहरू निकै गाढा भएकाले पृथ्वीबाट अध्ययन गर्न कठिन हुन्छ

५. सबैभन्दा चकित पार्ने खोज; विचित्र चुम्बकीय क्षेत्र

Voyager 2 युरेनस नजिक पुग्नुभन्दा लगभग 11 घण्टा अगाडि ग्रहको magnetosphere भित्र प्रवेश गर्‍यो। त्यसपछि वैज्ञानिकहरूले अत्यन्त असामान्य कुरा पत्ता लगाए।

युरेनसको चुम्बकीय अक्ष यसको घुम्ने अक्षसँग लगभग 59° ढल्किएको थियो। अझ त्यसको चुम्बकीय केन्द्र ग्रहको वास्तविक केन्द्रबाट करिब एक-तिहाइ ग्रहको त्रिज्या बराबर सरेको थियो। 

पृथ्वीको चुम्बकीय क्षेत्रलाई एउटा ठूलो बार-म्याग्नेट जस्तो सम्झन सकिन्छ। युरेनसमा चाहिँ त्यो म्याग्नेट ग्रहको बीचमा ठीकसँग बसेको नभई ढल्किएको र एकातिर सरेको जस्तो छ।

त्यसैले यसको magnetosphere पनि अत्यन्त अनौठो छ। ग्रह आफ्नो करवटमा घुम्दा यसको पछाडिको magnetic tail अन्तरिक्षमा लामो corkscrew जस्तो बटारिएको संरचना बनाउँछ। 

६. Miranda-Voyager 2 ले देखाएको अचम्मको चन्द्रमा:

Voyager 2 को सबैभन्दा रोमाञ्चक भेटमध्ये एउटा थियो Miranda,

अन्तरिक्षयान Miranda बाट करिब 18,000 miles (लगभग 29,000 km) दूरीमा पुगेको थियो। त्यतिबेलासम्म Voyager 2 कुनै खगोलीय पिण्डको यति नजिक पुगेको थिएन। 

Miranda का तस्वीरले वैज्ञानिकलाई आश्चर्यचकित बनायो। यसको सतह सामान्य गोलो, पुरानो र crater ले भरिएको मात्र थिएन; त्यहाँ ठूला दरार, विचित्र भू-भाग र फरक-फरक इतिहास बोकेका क्षेत्र देखिन्थे। Voyager 2 का तस्वीरले युरेनसका चन्द्रमाहरू अपेक्षाभन्दा भूगर्भीय रूपमा धेरै जटिल हुन सक्ने संकेत दिए। 

७. Voyager 2 ले कति तस्वीर पठायो?

युरेनस encounter अवधिमा Voyager 2 ले हजारौँ तस्वीर र विशाल मात्रामा वैज्ञानिक डेटा पठायो। NASA को ऐतिहासिक विवरणअनुसार सम्पूर्ण encounter मा 7,000 भन्दा बढी photographs प्राप्त भएका थिए। 

यही डेटा प्रयोग गरेर वैज्ञानिकहरूले युरेनसको वायुमण्डल, चन्द्रमा, रिङ, तापक्रम, चुम्बकीय क्षेत्र र वरपरको charged-particle environment अध्ययन गरे।

रोचक कुरा के हो भने ४० वर्षपछि पनि ती पुराना डेटा पुनः विश्लेषण गर्दा नयाँ खोज भइरहेका छन्। NASA ले Voyager 2 को archival data बाट युरेनसको magnetosphere सम्बन्धी नयाँ बुझाइ प्राप्त भइरहेको उल्लेख गरेको छ। 

यसले देखाउँछ, एकपटक अन्तरिक्षयानले संकलन गरेको राम्रो वैज्ञानिक डेटा दशकौँसम्म उपयोगी रहन सक्छ।

८. युरेनसपछि Voyager 2 कहाँ गयो?

युरेनसको गुरुत्वाकर्षणले Voyager 2 को trajectory फेरिदियो र त्यसलाई Neptune तर्फ पठायो। तीन वर्षपछि, 25 August 1989 मा Voyager 2 नेप्च्युनको नजिक पुग्यो। त्यसले Neptune लाई पनि नजिकबाट हेर्ने पहिलो अन्तरिक्षयानको इतिहास बनायो। 

त्यसपछि Voyager 2 लाई फर्काउने कुनै योजना थिएन। उसको नयाँ यात्रा सुरु भयो, ताराहरूको दिशातर्फ।

९. 2018-Voyager 2 ले सूर्यको “बुलबुला” पार गर्‍यो

सूर्यबाट charged particles र magnetic fields फैलिँदै ठूलो क्षेत्र बनाउँछन्, जसलाई heliosphere भनिन्छ।

5 November 2018 मा Voyager 2 ले heliopause पार गरेर interstellar space मा प्रवेश गर्‍यो। यसरी Voyager 1 पछि सूर्यको heliosphere बाहिर वैज्ञानिक मापन गर्ने दोस्रो अन्तरिक्षयान बन्यो। 

यसको अर्थ Voyager 2 अहिले कुनै ग्रह खोज्दै हिँडेको होइन। यसको वर्तमान काम हाम्रो सूर्यको प्रभाव कम हुँदै गएको अन्तरतारकीय वातावरण-interstellar medium-को अध्ययन गर्नु हो।

१०. सबैभन्दा ठूलो प्रश्न के Voyager 2 अझै जीवित छ?

हो। र, यही कथाको सबैभन्दा सुन्दर भाग हो।

August 2026 सम्म NASA ले Voyager 2 को वैज्ञानिक जीवन अझ लम्ब्याउन सफल भएको छ। NASA/JPL का इन्जिनियरहरूले “Big Bang” उपनाम दिएको power-saving modification सफलतापूर्वक गरेर केही उपकरणमा लागिरहेको ऊर्जा घटाएका छन्। यसबाट Voyager 2 का तीन वैज्ञानिक उपकरणलाई अपेक्षाभन्दा कम्तीमा अर्को एक वर्ष बढी चलाउन सक्ने अतिरिक्त ऊर्जा उपलब्ध भएको NASA ले 4 August 2026 मा जनाएको छ। 

यो अझ प्रभावशाली किन छ भने Voyager 2 लगभग 49 वर्ष पुरानो technology हो।

११. Voyager 2 को शक्ति कहाँबाट आउँछ?

सौर्य प्यानलबाट होइन।

यति टाढा सूर्यको प्रकाश अत्यन्त कमजोर हुन्छ। Voyager ले Radioisotope Thermoelectric Generator (RTG) प्रयोग गर्छ। यसमा plutonium को radioactive decay बाट निस्कने तापलाई विद्युत् ऊर्जामा परिवर्तन गरिन्छ। 

युरेनस

तर समयसँग plutonium decay हुँदै जाँदा उपलब्ध ऊर्जा कम हुन्छ। NASA अनुसार प्रत्येक Voyager probe ले हरेक वर्ष करिब 4 watts शक्ति गुमाउँदै गएको छ। 

त्यसैले वैज्ञानिकहरूले समय-समयमा कम आवश्यक उपकरण बन्द गर्दै बाँकी महत्वपूर्ण उपकरण जोगाइरहेका छन्।

१२. अहिले Voyager 2 मा के चलिरहेको छ?

NASA को 2026 instrument-status अनुसार यसको मुख्य सक्रिय वैज्ञानिक उपकरणहरूमा Magnetometer (MAG), Plasma Wave Subsystem (PWS) र Cosmic Ray Subsystem (CRS) रहेका छन्। Imaging cameras भने 1989 मै शक्ति बचाउन बन्द गरिएको थियो। 

त्यसैले एउटा महत्वपूर्ण कुरा:

Voyager 2 अहिले फोटो खिचेर पठाइरहेको छैन।

यसले अहिले मुख्यतः अन्तरतारकीय अन्तरिक्षका particles, cosmic rays, plasma waves र magnetic environment सम्बन्धी वैज्ञानिक measurement पृथ्वीमा पठाउँछ। 

१३. Voyager 2 बाट सन्देश आउन कति समय लाग्छ?

यो कल्पना गर्नै गाह्रो हुने दूरीमा पुगिसकेको छ। March 2025 मा NASA ले Voyager 2 पृथ्वीबाट 21 billion km भन्दा बढी टाढा रहेको जनाएको थियो र पृथ्वीबाट पठाएको radio signal त्यहाँ पुग्न करिब 19½ घण्टा लाग्थ्यो। 

अर्थात् NASA ले आदेश पठायो भने तुरुन्त जवाफ आउँदैन। एकतर्फी सन्देश पुग्नै लगभग 20 घण्टा लाग्थ्यो। त्यहाँ पुगेपछि spacecraft ले प्रतिक्रिया दिन्छ। फेरि त्यसको signal पृथ्वीमा फर्कन अर्को लगभग 20 घण्टा लाग्थ्यो।

त्यसैले साधारण command र response चक्र नै करिब डेढ दिनभन्दा बढी हुन सक्छ।

यो पृथ्वीमा बसेर अरबौँ किलोमिटर टाढाको 1970s को computer नियन्त्रण गर्नु जस्तै हो।

१४. यसको computer अहिलेको smartphone भन्दा कति शक्तिशाली छ?

Voyager 2 को computing hardware आजको smartphone सँग तुलना गर्दा अत्यन्त साधारण छ। तर यसको महानता raw computing power होइन।

यसको वास्तविक उपलब्धि हो,

“विश्वसनीयता”।

1977 मा बनेको यन्त्रले extreme cold, radiation, vacuum र लगभग आधा शताब्दीको यात्रा सहँदै पृथ्वीमा वैज्ञानिक डेटा पठाइरहनु मानव engineering को दुर्लभ उपलब्धि हो।

१५. Voyager भित्र मानवताको “सन्देश” पनि छ

Voyager 1 र Voyager 2 दुवैले Golden Record बोकेका छन्, सुनको लेप लगाइएको copper disc। त्यसमा पृथ्वीका आवाज, संगीत, विभिन्न भाषाका अभिवादन र मानव जीवन तथा पृथ्वीबारे प्रतिनिधित्व गर्ने सामग्री राखिएको छ। Voyager मिशनलाई डिजाइन गर्दा यसलाई भविष्यमा कुनै बुद्धिमान सभ्यताले भेटेमा पृथ्वीको परिचय दिन सक्ने किसिमको “cosmic time capsule” को रूपमा कल्पना गरिएको थियो। 

सम्भवतः कसैले त्यसलाई कहिल्यै भेट्ने छैन।

तर यसको प्रतीकात्मक अर्थ असाधारण छ।

मानवताले ब्रह्माण्डतर्फ आफ्नो परिचय बोकेको एउटा सानो दूत पठाएको छ।

१६. Voyager 2 अन्ततः कहाँ पुग्नेछ?

Voyager 2 सूर्यबाट लगातार टाढिँदै छ। NASA को trajectory estimate अनुसार यसले प्रत्येक वर्ष करिब 3.1 astronomical units बराबर दूरी थप्दै छ। करिब 40,000 वर्षपछि यो Ross 248 नामक ताराबाट लगभग 1.7 light-years दूरीमा पुग्ने अनुमान छ। 

त्यतिबेला Voyager 2 को electronics धेरै पहिले नै मौन भइसकेको हुनेछ।

तर अन्तरिक्षयान स्वयं भने चलिरहनेछ।

सायद करोडौँ वर्षसम्म।

१७. युरेनसको कथा अझै अधुरो किन छ?

यही विषयमा सबैभन्दा रोचक तथ्य के हो भने:

1986 मा Voyager 2 ले गरेको केही घण्टाको flyby नै आजसम्म युरेनसको एकमात्र close-up spacecraft exploration हो। 

अर्थात् Mars मा हामीले rover चलाएका छौँ। Jupiter वरिपरि spacecraft पठाएका छौँ। Saturn वरिपरि वर्षौंको mission सञ्चालन गरेका छौँ।

तर Uranus?

एक अन्तरिक्षयान।

एकपटक।

1986

त्यसपछि कुनै spacecraft फर्किएको छैन।

त्यसैले युरेनसको भित्री संरचना, असामान्य magnetic field, चन्द्रमाहरूको सम्भावित आन्तरिक गतिविधि र ring system सम्बन्धी धेरै प्रश्न अझै खुला छन्।

१८. Voyager 2 को कथा किन यति भावनात्मक लाग्छ?

विज्ञानभन्दा बाहिरबाट हेर्दा Voyager 2 एउटा यन्त्र मात्र हो।

उसलाई डर लाग्दैन।

उसलाई एक्लोपन महसुस हुँदैन।

उसलाई “घर” सम्झना हुँदैन।

तर मानव दृष्टिकोणबाट हेर्दा कथा अलि फरक लाग्छ।

1977 मा पृथ्वी छोडेको एउटा सानो यन्त्रले Jupiter देख्यो।

Saturn देख्यो।

पहिलोपटक Uranus देख्यो।

पहिलोपटक Neptune देख्यो।

त्यसपछि सबै ग्रहलाई पछाडि छोडेर अन्धकारतर्फ यात्रा गरिरह्यो।

र करिब आधा शताब्दीपछि पनि, त्यसले पृथ्वीलाई सन्देश पठाइरहेको छ।

त्यसैले Voyager 2 लाई केवल spacecraft भन्दा बढी, मानव जिज्ञासाको अन्तरतारकीय दूत भन्नु अत्युक्ति हुँदैन।

सम्झन लायक पाँच मिति:

20 August 1977-Voyager 2 प्रक्षेपण। 

24 January 1986-Uranus को ऐतिहासिक closest approach 

25 August 1989- Neptune flyby

5 November 2018-heliopause पार गरी interstellar space मा प्रवेश। 

4 August 2026-NASA ले सफल power-saving engineering का कारण Voyager 2 को वैज्ञानिक जीवन थप लम्बिएको घोषणा गर्‍यो। 

अन्तिम एउटा विचार:

आकाशमा युरेनस एउटा सानो फिक्का बिन्दु मात्र देखिन्छ। तर 24 January 1986 मा त्यो बिन्दुको छेउबाट मानवताले बनाएको एउटा यन्त्र गुज्रियो र पहिलोपटक त्यस संसारलाई नजिकबाट हामीसमक्ष ल्यायो। चार दशकपछि पनि ती तस्वीर र measurements ले वैज्ञानिक खोज जन्माइरहेका छन्, र Voyager 2 स्वयं अझै ताराहरूबीचको अन्धकारमा अघि बढिरहेको छ। 

सायद Voyager 2 को सबैभन्दा ठूलो उपलब्धि युरेनसको तस्वीर खिच्नु मात्र होइन, मानव जिज्ञासा पृथ्वीभन्दा कति टाढासम्म पुग्न सक्छ भन्ने प्रमाणित गर्नु हो।

Continue Reading